Nöbetçi Eczaneler
Son yıllarda özellikle örtü altı tarımın yoğun olduğu Gazipaşa’da, şiddetli yağışlar seraları, tarım arazilerini ve altyapıyı defalarca tahrip etti. Sel sularıyla birlikte ürünler tarlada kaldı, seralar çöktü, emek aylarca boşa gitti. Çiftçi, zarar tespiti yapılana kadar borçla, krediyle ayakta durmaya zorlandı.
Ancak üreticinin asıl tepkisi, felaket sonrası verilen sözlerin kalıcı çözüme dönüşmemesine. Dere yataklarının ıslah edilmemesi, tarım alanlarının sel riskine karşı korunmaması ve önleyici tedbirlerin hâlâ hayata geçirilmemesi eleştirilerin odağında.
Öte yandan, doğal afetin yarası sarılamadan bu kez girdi maliyetleri çiftçinin belini büküyor. Mazot, gübre, fide, ilaç, elektrik ve işçilik maliyetleri rekor seviyelere ulaşmış durumda. Üreticiye göre, ürün fiyatları bu artışı karşılamaktan çok uzak. Çiftçi kazanamıyor, borçlanıyor; bazıları ise üretimi tamamen bırakmayı düşünüyor.
Gazipaşalı üreticiler, tarımın stratejik bir sektör olarak görülmesine rağmen uygulamada yeterli desteği göremediklerini savunuyor. Desteklerin yetersiz, geç ve plansız olduğunu belirten çiftçiler, “Afet oluyor, zarar görüyoruz ama çözüm hep geçici. Üretici ayakta kalamazsa bu topraklarda tarım da kalmaz” diyerek yetkililere çağrıda bulunuyor.
Gazipaşa’da tarımın sürdürülebilirliği için sadece afet sonrası yardım değil; önleyici altyapı yatırımları, girdi maliyetlerini düşürecek politikalar ve üreticiyi koruyan uzun vadeli planlar şart. Aksi halde, her selden sonra biraz daha küçülen tarım alanları ve üretimden kopan çiftçiler, ilçenin tarımsal geleceğini ciddi biçimde tehdit ediyor.
Gazipaşa’da çiftçi soruyor:
“Sel kader mi, bu maliyetler mecburiyet mi? Yoksa üretici gözden mi çıkarıldı?”